Wewnętrzny rasizm - Wykład Fakhry'ego Davidsa

Łatwo rozpoznać zewnętrzne formy rasizmu, od napaści rasowej po drobną dyskryminację.
Jednak jego wewnętrzne wymiary łatwo przeoczyć: jak możemy zrozumieć, co dzieje się w umyśle osób angażujących się w rasizm lub go doświadczających?
Na te pytania stara się odpowiedzieć w swojej książce "Internal rascism" Fakhry Davids - psycholog, psychoanalityk i wykładowca z British Psychoanalytical Society, związany z PCCA (PCCA- Partners in Confronting Collective Atrocities).

W Polsce będziemy gościć Fakhry'ego Davidsa 2-3 marca. 2 marca wygłosi on wykład "Wewnętrzny rasizm".

Wykład odbędzie się o godz. 19.30 w Warszawie, Pracownia Duży Pokój ul. Warecka 4/6 (wejście od ul. Kubusia Puchatka).

Z racji na ograniczoną ilość miejsc zapraszamy do wcześniejszej rezerwacji miejsca: kontakt@isphs.pl

Opłata za wykład:
pełna: 50 zł.
zredukowana: 30 zł (dla studentów uczelni wyższych oraz osób szkolących się w psychoterapii)

Zniżki obejmują studentów studiów I i II stopnia oraz stacjonarnych studiów doktoranckich, a także osoby które uczestniczą w całościowym szkoleniu z psychoterapii lub psychoanalizy.

Ważna informacja: ISPHS ufundowało 3 miejsca - bezpłatny udział w wykładzie, dla osób zaangażowanych w działania społeczne, pracujące społecznie. Osoby takie prosimy o kontakt, z krótkim swoich działań. Decyduje kolejność zgłoszeń.

3 marca planowane jest seminarium kliniczne z naszym Gościem. Szczegóły podamy wkrótce.

STRESZCZENIE:
W swojej prezentacji zarysuję model wewnętrznego rasizmu, pokazując na przykładzie ilustracji klinicznej działanie rasistowskich mechanizmów. Będę chciał się również zastanowić, w jaki sposób rozumienie tych mechanizmów może nam pomóc w zrozumieniu, za pomocą psychoanalizy niektórych problematycznych zmian, które zachodzą obecnie w Europie.

Żyjemy w świecie pełnym Innych. Psychoanaliza opisuje i objaśnia w jaki sposób dochodzimy do tego, że znalezienie dla siebie miejsca w takim świecie staje się możliwe. Na początku nasze przetrwanie zależy od innych. Teorie narcyzmu pokazują w jaki sposób poczucie self - własnego „Ja” pośród innych - pomaga nam radzić sobie z tym faktem. W następnej kolejności konfrontujemy się z rozpoznaniem przynależności do konkretnej płci, tej a nie innej. Kompleks Edypa jest wewnętrzną pozostałością po naszych próbach rozstrzygnięcia tego rozróżnienia. Dalszy podział w świecie, z którym musimy się zmierzyć dotyczy przynależności do grupy odniesienia; musimy stać się członkami własnej grupy, a nie obcej (zewnętrznej) grupy. Psychoanaliza zwykła uważać, że procesy rozpoznawania Innych konieczne do identyfikacji własnej przynależności mogą być sprowadzone do procesów związanych z rozróżnieniem self-inny lub rozróżniania płci kulturowej. To założenie ma jednak charakter a priori i wobec braku dowodów klinicznych, które by tę teorię potwierdzały, zdecydowałem się podjąć coś w rodzaju klinicznego dochodzenia, odsłaniającego w jaki sposób to różnicowanie czy rozróżnianie zachodzi w umyśle. To dochodzenie zaowocowało koncepcją wewnętrznego rasizmu. Wewnętrzny rasizm odnosi się do struktury w umyśle, która pośredniczy w naszej relacji z członkami obcej (zewnętrznej) grupy. Relacja, pomiędzy self a członkiem obcej grupy, którego nazywam „rasowym”/„etnicznym” Innym jest osadzona w paranoidalnym, obronnym systemie my – oni... To właśnie ten system przejmuje władze nad relacją.
Organizacja obronna, jako odmienna od pojedynczego mechanizmu obronnego, jest zbiorem fantazji, który żyje swoim własnym życiem, może wywoływać lęk, prowokując jednostkę do uznania wewnętrznego rasizmu, opartego na paranoi, za jedyne możliwe rozwiązanie. Tym samym cała sprawa komplikuje się jeszcze bardziej.


poster FD 2 pdf_01jpg